قالب پرشین بلاگ

اما هرچیز ارزشمندی را که خطر تهدیدش کند، مانند این جهانی که هم اکنون پابرجاست، موجب دلواپسی من است. به سهم خودم حتی چنان که زمین نابود شود، اگر چیزی از این شب جان سالم به در برد که بتواند در روزگار آینده بار دیگر به زیبایی رشد کند و میوه و گل بدهد، در انجام وظیفه ام به کلی شکست نخورده ام.چرا که من نیز کارگزار هستم، نمی دانستی؟

چقدر ساده اندیشند آنان که در خرد خویش میپندارند میدانند همه چیز را . 

افزایش گازهای گلخانه‌ای در جو زمین باعث حبس شدن انرژی تابشی خورشید در جو و جلوگیری از بازتابش آن به خارج از اتمسفر زمین و گرم‌شدن تدریجی آن می‌شود.

مهم‌ترین گازهای گلخانه‌ای دی‌اکسید‌کربن و متان هستند.

پیش از انقلاب صنعتی میزان دی‌اکسید‌کربن موجود در جو 280 ذره در یک میلیون بود. در سال 2009 این مقدار به 380 ذره در یک میلیون رسید. اگر همین لحظه تمامی فعالیت‌های منجر به تولید دی‌اکسید‌کربن را متوقف کنیم برای 100 سال آینده مقدار دی‌اکسید‌کربن345ذره در میلیون خواهد بود.

اگر مقدار دی‌اکسید‌کربن به390 پی پی‌ام برسد دمای زمین 4 /2درجه سلسیوس افزایش می‌یابد، گرینلند و یخچال‌های شبیه آن می‌شکنند و تپه‌های مرجانی می‌میرند؛ ما تقریبا به این نقطه نزدیک شده‌ایم. اگر مقدار دی‌اکسید‌کربن به420 پی پی‌ام برسد دمای زمین 4/ 3 درجه سلسیوس افزایش می‌یابد، جنگل‌های آمازون دچار آتش‌سوزی‌های گسترده می‌شوند و در خطر کویری شدن قرار می‌گیرند.

اگر مقدار دی‌اکسید‌کربن به450 پی پی‌ام برسد دمای زمین 4/4درجه سلسیوس افزایش می‌یابد و سطح دریاها 5متر افزایش می‌یابد.

در افزایش دمای 4/5درجه سلسیوس تمام یخ‌های زمین آب می‌شوند، سطح دریاها 70متر بالا می‌آید و کشاورزی به‌صورتی که هم‌اکنون می‌شناسیم از بین می‌رود.

در 6/6درجه سلسیوس افزایش دما، جریان‌های اقیانوسی از حرکت باز می‌ایستد، دریاها بر اثر آزاد شدن مقادیر عظیم متان از جاندار خالی می‌شوند و  بیشتر گونه‌های حیات از روی زمین محو می‌شود.

 اکنون یخچال‌های گرینلند هر سال 15متر عقب‌نشینی می‌کنند و وسعت یخ‌های قطب کاهش می‌یابد. این رویکرد سبب شده خرس‌های قطبی در آب غرق شوند. آنها دیگر به خواب زمستانی نمی‌روند و در خطر انقراض قرار گرفته‌اند.

یخچال‌های عظیم هیمالیا رو به کاهش می‌روند و علاوه بر کم‌شدن دبی رود گنگ، به‌دلیل تغییرات پیوسته مرزهای جغرافیایی روی یخچال‌ها و عمل نکردن دولت‌ها به معاهدات رژیم‌های حقوقی تقسیم آب، کشورهای مختلف در معرض جنگ‌های جدید قرار دارند. در کنگو خشکسالی‌های پی درپی، تمام هستی خانواده‌های روستایی را که بیش از چند گاو نیست از بین می‌برد. در پرو باران نمی‌بارد و کشاورزی مورد تهدید قرار می‌گیرد. در پاناما موزهای نارس از درخت‌ها می‌ریزند.

در فیلیپین گرما آن‌قدر شدید است که شکوفه‌ها از بین می‌روند و میوه‌ای برداشت نمی‌شود. مالدیو نخستین کشوری است که از نقشه جغرافیا حذف می‌شود؛ بالا آمدن آب دریا تمام جزیره‌های این کشور را زیر آب خواهد برد.

یخ‌های قطب نقش مهمی در منعکس کردن نور خورشید و جلوگیری از ورود اشعه ماورای‌بنفش به جو دارند.

آب شدن یخ‌های قطب باعث جذب بیشتر انرژی نور خورشید می‌شود که باعث تشدید گرمایش می‌شود.

چه باید کرد؟

20 درصد از افزایش دی‌اکسید‌کربن مربوط به جنگل‌زدایی در مناطق استوایی است. ولی بخش عمده تولید دی‌اکسید‌کربن ناشی از سوخت‌های فسیلی است که نفت، گاز و زغال سنگ مهم‌ترین آنها هستند. استفاده از سوخت‌های فسیلی باید به سرعت با انرژی‌های تجدید‌پذیر جایگزین شوند. پروژه‌های غیرقابل باوری به‌صورت ایده شکل گرفته‌اند؛ از جمله تولید 300 هزار مگاوات برق از انرژی خورشیدی در شمال آفریقا (الجزایر) و انتقال آن با یک خط 3هزار کیلومتری تا مرز آلمان و هلند برای تأمین انرژی اروپا ولی این ایده تا مرحله اجرایی شدن راه دشواری در پیش دارد.

در کالیفرنیا از حرارت بازتابیده شده از آینه‌هایی که به‌طور مستقل خود را با جهت تابش نور خورشید تنظیم می‌کنند و نور را روی یک ستون مرکزی می‌تابانند استفاده کرده‌اند. با این شیوه، دمای آب تا 500درجه افزایش می‌یابد و قادر به حرکت دادن توربین و ژنراتور متصل به آن خواهد بود. دانشگاه‌ «ام‌ای تی» براساس تحقیقی که در سال 2006 انجام داد نتیجه‌گیری کرده است که ایالات متحده قادر است 2هزار برابر انرژی مورد نیازش را از انرژی زمین گرمایی تأمین کند.

در این روش زمین را تا عمق زیادی سوراخ می‌کنند و به قسمت‌های مذاب می‌رسند، آب را به درون چاه پمپ می‌کنند و« آب سوپر هیت» را از آن تحویل می‌گیرند. استفاده از انرژی باد نیز به سرعت در حال گسترش است. پیل سوختی با سوخت هیدروژن نیز مهم‌ترین ایده برای اتومبیل‌های سال‌های نه‌چندان دور است. همچنین اگر در ساختمان‌ها برای تولید برق از پیل سوختی استفاده کنیم تقریبا نیازی به
یو پی اس نخواهیم داشت.

مهم‌ترین نکته تمام این طرح‌ها تمرکززدایی از تولید انرژی است. انرژی باید در واحدهای کوچک‌تر و با توزیع گسترده‌تر تولید شود. در آینده در خانه‌هایی زندگی خواهید کرد که پشت بام و دیوارهایش با سلول‌های فتوالکتریک پوشیده شده، دارای آبگرمکن خورشیدی است، روی پشت‌بامش یک یا دو میکروتوربین بادی قرار گرفته، پنجره‌هایش در تابستان از وارد شدن گرمای خورشید جلوگیری می‌کنند و در زمستان کمترین تابش نور را به خانه راه می‌دهند دیوارها و سقف این خانه‌ها کاملا با عایق‌های حرارتی ایزوله شده‌اند.

مهم‌ترین عامل گرمایش زمین چیست؟

حیوانات اهلی که گوشت مورد نیاز ما را تأمین می‌کنند مهم‌ترین عامل گرمایش زمین هستند. آنها مقادیر زیادی گاز متان تولید می‌کنند، به حدی که اثرشان در تولید گازهای گلخانه‌ای از کل دی‌اکسید‌کربن ناشی از حرکت اتومبیل‌ها، قطارها، هواپیماها و کشتی‌ها بیشتر است.

رژیم غذایی شامل گوشت و لبنیات برای یک نفر در یک سال معادل گاز دی‌اکسید‌کربن منتشر شده از اتومبیلی است که 4758 کیلومتر حرکت کرده است.

رژیم غذایی بدون گوشت و فقط شامل لبنیات (گیاه‌خواری) معادل 2427 کیلومتر حرکت اتومبیل است.

رژیم غذایی بدون گوشت و لبنیات (گیاه‌خواری خالص) معادل 629 کیلومتر حرکت اتومبیل است.

وظیفه ما چیست؟

پدیده گرمایش تدریجی منتظر عملکرد ما نمی‌ماند از همین امروز به جلوگیری از پدیده گرمایش به‌عنوان وظیفه نگاه کنید؛ حیات کره زمین مورد تهدید جدی قرار گرفته است.

- در ساختمان‌ها از عایق‌های حرارتی استفاده کنید. شیشه‌ها را دو جداره کنید. در مناطق سرد، پشت پنجره‌ها از پرده استفاده کنید و در مناطق گرم از کرکره، تا میزان تابش نور به داخل را به حداقل برسانید.

- از کولر، اسپلیت یونیت و چیلر برای تنظیم دما روی 20درجه استفاده کنید نه کمتر از آن.

- لباس‌ها را با آب 40 درجه بشویید و نه گرم‌تر از آن.

- سعی کنید از سشوار، اتو و جاروبرقی در کمترین میزان ممکن استفاده کنید.

- کمتر از اتومبیل استفاده کنید. برای خریدهای روزانه‌تان در نزدیکی محل زندگی می‌توانید از دوچرخه استفاده کنید. اگر در یک سال 20هزار کیلومتر از اتومبیل استفاده کنید 3 /6 تن دی‌اکسید‌کربن تولید خواهید کرد.

- تا حد امکان استفاده از هواپیما برای مسافرت را کاهش دهید. اگر با هواپیما مسیر رفت و برگشت از فلوریدا تا نیویورک را طی کنید مسئولیت تولید 2 /1تن دی‌اکسید‌کربن را به‌عهده گرفته‌اید. بهبود راندمان موتورهای جت برای کاهش انتشار دی‌اکسید‌کربن  به تکنولوژی پیشرفته‌ای نیاز دارد که هنوز به آن نرسیده‌ایم.

- مصرف‌گرایی را پایان دهید. اگر تمام جمعیت کره زمین بخواهند مثل یک آمریکایی طبقه متوسط زندگی کنند به 7کره زمین احتیاج داریم تا منابع مورد نیاز را تأمین کنیم. اگر روزی مصرف‌گرایی به شیوه غربی و به‌ویژه آمریکایی آن از مظاهر تمدن محسوب می‌شد در شرایط کنونی از نشانه‌های بی‌فرهنگی به شمار می‌رود. کسی که زیاد مصرف می‌کند بیش از سهمش گاز گلخانه‌ای تولید  و زندگی تمام انسان‌ها را با خطر مواجه می‌کند. نسبت به نحوه مصرف کردنتان مسئولیت‌پذیر باشید. استفاده مجدد و بازیافت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.

از کیسه‌های پلاستیکی برای خرید استفاده نکنید. می‌توانید کیسه پارچه‌ای خودتان را برای خرید همراه داشته باشید. در ایران بازیافت تقریبا انجام نمی‌شود پس اگر از پاکت‌های کاغذی استفاده می‌کنید به یاد داشته باشید که برای تولید آن درخت‌هایی را قطع کرده‌اند. مهم نیست که شما آن‌قدر پولدار هستید که می‌توانید هزینه مصرف‌گرا بودنتان را بپردازید شما در قبال حیات انسان‌ها مسئولید؛ این فرهنگ را در اطرافیانتان نیز نهادینه کنید.

- غذاهایی را که تولید آنها باعث تغییرات آب و هوا می‌شود مصرف نکنید. تولید یک کیلو گوشت گاو همان قدر بر گرمایش زمین مؤثر است که روشن بودن موتور یک اتومبیل طی 3 ساعت. اگر هر روز از گوشت قرمز استفاده کنید کربن فوت پرینت شما سالانه 7/ 0تن افزایش می‌یابد و شما فقط مجاز به تولید یک تن دی‌اکسید‌کربن در سال هستید تا شرایط موجود زمین حفظ شود (فقط حفظ شود و نه بهتر).

گوشت مرغ به اندازه یک‌چهارم گوشت قرمز بر گرمایش زمین اثر می‌گذارد. همچنین به‌جای گوشت قرمز از ماهی استفاده کنید و سعی کنید گیاه‌خواری را رواج دهید. حداقل می‌توانید یک روز در هفته را کاملا گیاه‌خوار باشید. این کار می‌تواند تنوعی در رژیم غذایی شما باشد و به سلامتی شما نیز کمک کند.

- آب را هدر ندهید. تصفیه و انتقال آب فرایندی است انرژی‌بر. بین 2تا 3 درصد برق انگلستان صرف تولید آب می‌شود. میزان مصرف آب برای تولید برخی از غذاها به شرح زیر است:

سیب درختی: هر کیلوگرم 700لیتر
سیب زمینی: هر کیلوگرم 900لیتر
نان: هرکیلوگرم 1300لیتر
تخم مرغ: هرکیلوگرم 3300لیتر
گوشت مرغ: هر کیلوگرم 3900لیتر
گوشت خوک: هر کیلوگرم 4800 لیتر
پنیر: هر کیلوگرم 5000 لیتر
گوشت گاو: هر کیلوگرم 15500 لیتر

- در هر جایی که نیاز به روشنایی نیست چراغ‌ها را خاموش کنید؛ حتی اگر مکانی باشد که قبض برق آن را نمی‌پردازید. اگر تلویزیون را نمی‌بینید آن را خاموش کنید. به‌جای لامپ‌های رشته‌ای از لامپ‌های کم مصرف و لامپ‌های ال.ئی.دی استفاده کنید. لامپ‌های کم مصرف دارای جیوه هستند که برای محیط‌زیست خطرناک است.

- میزان کربن فوت پرینت خود را محاسبه کنید. شما نباید بیش از یک تن در سال دی‌اکسید‌کربن تولید کنید. برای محاسبه کربن فوت پرینت می‌توانید از سایت زیر استفاده کنید:
http://www.carbonfootprint.com/calculator.aspx
- به کمپین‌های مبارزه با تغییرات آب و هوایی بپیوندید. از تکنولوژی‌های جدید که منجر به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شوند استقبال کنید و مطمئن باشید بین آنها که محیط را تغییر می‌دهند و آنها که محیط تغییرشان می‌دهد تفاوت زیادی است؛ جزو دسته نخست باشید.

پایدار زندگی کنید؛ راهی جز این وجود ندارد وگرنه حیات در کره زمین نابود می‌شود.

مدیر بخش زلزله در مركز تحقیقات ساختمان‌ و مسكن ـ وابسته به وزارت راه‌وشهرسازی ـ تحقیقاتی را درباره رفتار گسل‌ها كه در زلزله‌های اخیر رخ‌‌داده در سطح كشور و محدوده تهران انجام داده و نتایج تازه منتشر شده آن را در اختیار «دنیای‌اقتصاد» قرار داده كه از وقوع 55 زمین‌لرزه با بزرگی بیش‌از 4 ریشتر در پهنه ایران ظرف 6ماه گذشته حكایت می‌كند، به طوری كه اكثر زلزله‌ها در نیمه‌شرقی كشور اتفاق افتاده و 3 مورد از آنها در اطراف پایتخت به ثبت رسیده است.

این تحقیق كه جزئیات مربوط به «تعداد زلزله‌ها»، «بزرگی زمین‌لرزه‌ها» و «میزان انرژی آزاد شده در هر زلزله» را در دو دوره 36 ماه اخیر و 12 ماه اخیر برای تهران و كشور مورد بررسی قرار داده است، نشان می‌دهد در گستره «كل‌كشور» تغییر خاصی در تعداد زلزله‌ها و همچنین میزان انرژی آزاد شده، به وجود نیامده، اما در حالی كه متوسط بزرگی زلزله‌ها در سه‌سال گذشته كمتر از 4 ریشتر بوده، این شاخص در ماه‌های اخیر به مرز 6 ریشتر نزدیك شده است.

هر چند وضعیت لرزه‌خیزی كل‌كشور به عنوان گستره واحد، در حد نرم قلمداد شده است، اما در بررسی مربوط به چهار گوشه كشور –محدوده‌های شمال‌غرب، شمال‌شرق، جنوب‌غرب و جنوب‌شرق- مشخص شده در محدوده شمال‌شرق تعداد زمین‌لرزه‌های ماه‌های اخیر روند صعودی به خود گرفته طوری كه تغییرات انرژی رها شده ناشی از زلزله طی چند ماه اخیر در این محدوده قابل‌توجه بوده و در نتایج این تحقیق، این هشدار داده شده كه استان‌های واقع در این پهنه نیاز به پایش بیشتری دارند. در عین حال، برای سه محدوده دیگر تغییر قابل‌ملاحظه‌ای در تعداد و شدت زمین‌لرزه‌ها مشاهده نشده است.

اما برای تهران و اطراف پایتخت، نتایج این تحقیق متفاوت از پیش‌بینی‌هایی است كه این روزها درباره «زلزله بزرگ» مطرح می‌شود.

دكتر علی بیت‌اللهی، مدیر بخش زلزله در مركز تحقیقات ساختمان‌ومسكن به همراه تیم 4 نفره مركب از زلزله‌شناسان ایرانی، در این تحقیق نقشه‌ای از زمین‌لرزه‌های ثبت‌شده در حریم 150 كیلومتری شهر تهران را تهیه كرده و به این جمع‌بندی رسیده است كه اغلب زلزله‌های نزدیك شهر تهران در سمت شمال‌شرق پایتخت رخ می‌دهد و این محدوده یكی از نقاط حساس از دیدگاه لرزه‌خیزی به حساب می‌آید.

جمع‌بندی‌های این محقق زلزله‌شناس درباره تهران حاكی است: از آنجا كه انرژی آزاد شده از زلزله‌‌های ماه‌های اخیر اطراف تهران منطبق با نرم و مقدار زمینه فعالیت لرزه‌ای این منطقه بوده، می‌توان گفت كه محدوده تهران از نظر فعالیت لرزه‌ای در وضعیت عادی خود قرار دارد.

بخش‌های مهم از متن این تحقیق با عنوان «بررسی زلزله‌های اخیر گستره ایران با تاكید بر زمین‌لرزه‌های محدوده تهران» را در زیر بخوانید:

سیمای لرزه‌خیزی كشور

نخستین قدم در مطالعه زمین‌لرزه، مطالعه گسل‌ها به عنوان چشمه‌های لرزه‌ زا است. گسل‌ها، شکستگی‌هایی در پوسته زمین هستند که در راستای آنها جابه‌جایی اتفاق می‌افتد. جابه‌جایی گسل‌ها بین چند میلیمتر تا چند متر متغیر است. این جابه‌جایی‌ها می‌تواند به صورت جابه‌جایی آرام باشد که هیچ‌گونه لرزشی در زمین ایجاد نمی‌کند و یا به صورت ناگهانی اتفاق بیفتد. جابه‌جایی ناگهانی در طول گسل‌ها عامل ایجاد اغلب زلزله‌ها می‌باشد.

کشور ایران به عنوان بخشی از کمربند کوهزایی آلپ و هیمالیا است و فشار ناشی از دو صفحه عربستان و هند، فلات ایران را دستخوش کوتاه‌شدگی و به تبع آن یکی از مناطق فعال لرزه‌زمین ساختی کرده‌است. باتوجه به موارد ذکر شده تهیه، بررسی و مطالعه نقشه‌های تراکم گسلش به عنوان یکی از پارامترهای خطرپذیری بسیار لازم و ضروری است.

با توجه به واقع شدن ایران بر روی یکی از دو کمربند زلزله خیز جهان و وجود گسل‌های فراوان، وقوع زلزله در فلات ایران امری طبیعی است. ایران جزو ده کشور بلاخیز و ششمین کشور زلزله خیز دنیا است. آنچه حائز اهمیت است، وضعیت شهرها و کلان شهرهایی مثل تهران، تبریز و... است که روی گسل‌ها یا در مجاورت آنها ساخته شده و در معرض خطر زلزله قرار دارند، حرکت این گسل‌ها باعث رها شدن انرژی ذخیره شده و بروز زلزله‌های مکرر می‌شود و تلفات جانی و خسارت‌های مالی فراوانی را در مناطق شهری به دنبال دارد.

بررسی لرزه خیزی به منظور برآوردی از رژیم تغییرات وقوع زمین لرزه‌ها انجام یافت. روش کار به این ترتیب بوده است که ابتدا در کل گستره ایران، برای بازه زمانی سه ساله از 26/9/87 تا 26/9/90 سری زمانی رخداد زلزله‌ها از نظر تعداد، انرژی آزاد شده و بزرگی زلزله‌ها مورد بررسی قرار گرفت. این تغییرات به خصوص برای چند ماهه گذشته مدنظر بوده اند. با بررسی روند تغییرات و نحوه آن، می‌توان در مورد وضعیت آتی ناحیه از حیث وجود رفتارهای لرزه‌ای خارج از نرم، صحبت كرد.

این مطالعه ابتدا برای 12 ماه گذشته (26/9/89 تا 26/9/90‌) و سپس برای 3 سال گذشته انجام یافت. برای بررسی 12 ماه گذشته تغییرات به ازای هر سه ماه برآورد گردید و برای دوره زمانی سه سال گذشته (‌سی و شش ماه گذشته از تاریخ 26/9/90) به طور ماهانه مقادیر به دست آمد. بررسی روند تغییرات در طول زمان این امکان را خواهد داد که وضعیت آتی لرزه خیزی را بر اساس نحوه رفتار زلزله‌ها تا حدودی حدس بزنیم.

بررسی كشوری

برای دوره 36 ماه گذشته (سه ساله)، رخداد ماهانه زلزله‌ها بر حسب تعداد آورده شده كه تغییرات خاص و قابل ملاحظه‌ای برای ماه‌های آخر در مقایسه با کل دوره زمانی مشاهده نمی‌گردد و لذا، وضعیت لرزه خیزی برای کل گستره کشور به عنوان گستره واحد، در حد نرم قلمداد می‌گردد.

وقوع زمین لرزه‌ها بر حسب بزرگی آنها در مدت زمان 36 ماه نیز نشان می‌دهد که در بازه‌های سه‌ماهه اخیر بزرگی زلزله‌ها اندازه بزرگ‌تری نسبت به ماه‌های قبل تر نشان می‌دهد و می‌توان استنباط كرد که تجمع تنش بزرگ‌تری در سه ماهه اخیر در کل کشور بوده است. در سه‌سال اخیر حدود متوسط زلزله‌ها زیر بزرگی 4 بوده ولی در بازه‌های زمانی معین، تغییرات از مقدار زمینه فراتر می‌رود كه یکی از این بازه‌های زمانی، سه ماه اخیر ( مهر، آبان و آذر سال 1390) می‌باشد که لازمه توجه و بررسی‌های جزئی‌تر می‌باشد.

بررسی زلزله‌های اخیر در چهارگوشه ایران

برای بازه 12ماهه، به ازای هر سه‌ماه تعداد زلزله‌ها در 4 ناحیه شمال‌غرب، شمال‌شرق، جنوب‌غرب و جنوب‌شرق مورد بررسی قرار گرفت.

از نظر تعداد رخداد زلزله، محدوده شمال غرب ایران تعداد بیشتری را نشان می‌دهد. محدوده شمال غرب ایران استان‌های مهم نظیر استان تهران و استان‌های مرکزی و غرب و شمال غرب کشور را در بر می‌گیرد. با اینکه تعداد رخداد در این ناحیه بیش از نواحی دیگر است ولی تغییرات تعداد رخداد در این ناحیه به خصوص در سه دوره سه ماه اخیر یکنواخت می‌باشد و لذا می‌توان استنباط نمود که تغییر محسوسی در رژیم تکتونیکی این ناحیه مشاهده نمی‌گردد.

در ناحیه شمال شرقی کشور که استان‌هایی نظیر خراسان، سمنان و گلستان را شامل می‌شود قابل استنباط است که در سه ماهه‌های اول و دوم و سوم تعداد رخداد زلزله‌ها روند نزولی و در سه ماه اخیر (مهر، آبان و آذر) روند صعودی شروع می‌گردد و لازم است که روند تغییرات در این ناحیه تحت پایش قرار گیرد. در این ناحیه تغییرات زمانی تعداد رخداد زلزله‌ها نسبت به سایر نواحی بیشتر است. اما روند تغییرات در ناحیه جنوب غرب نظیر ناحیه شمال غرب بوده ولی تعداد زلزله‌های رخداده در این ناحیه کم می‌باشد. ناحیه جنوب شرق نیز نظیر ناحیه فوقانی خود ( ناحیه شمال شرق ) بوده ولی آهنگ تغییرات نسبت به آن کمتر است.

مقایسه نواحی

کلیه زمین لرزه‌های روی داده در گستره ایران‌زمین در چهار ناحیه شمال غرب، شمال شرق، جنوب غرب و جنوب شرق در بازه زمانی 36 ماه و بطور ماهانه مورد بررسی قرار گرفتند. تغییرات در تعداد رخداد نسبت به زمان و تغییرات انرژی رها شده در رخداد زلزله‌ها دو پارامتر اصلی مورد نظر در این بررسی بودند. در شکل زیر مشاهده می‌گردد که برای دوره زمانی 36 ماهه نیز، تعداد زلزله‌ها در ناحیه شمال غرب بیشتر از سایر نواحی است.

بررسی تعداد زلزله‌های رخ داده در این چهار نواحی نشان می‌دهد که محدوده شمال شرق در چهار ماه اخیر روند صعودی پیدا کرده که تا حال حاضر نیز ادامه دارد. در این زمینه نیز سیستم مونیتورینگ زلزله‌ها باید مورد توجه قرار گیرد.

آهنگ تغییرات انرژی رها شده برای هر چهار ناحیه مذکور در طول 36 ماه گذشته و به صورت ماهانه و مقایسه نوع تغییرات تعداد زلزله‌ها با انرژی رها شده نشان می‌دهد که رژیم فعالیت لرزه‌ای نواحی در حیطه تعداد و انرژی کمابیش مطابقت دارد. تغییرات انرژی رها شده در ناحیه شمال شرق کشور، برای چند ماه اخیر قابل توجه می‌باشد. نواحی دیگر دارای نوسان می‌باشند، ولی برای چند ماه گذشته چندان تغییرات قابل ملاحظه‌ای را نشان نمی‌دهند.

بررسی زلزله‌های اخیر اطراف تهران

بررسی زلزله‌های 12 ماه گذشته محدوده اطراف تهران که در بازه‌های زمانی 3 ماهه از هم تفکیک یافته‌اند نیز نشان می‌دهد زلزله‌های نزدیک شهر تهران در این مدت اغلب در سوی شمال شرقی آن قرار می‌گیرند. محدوده شمال شرق تهران یکی از نقاط حساس از دیدگاه لرزه خیزی است. در این محدوده دو گسله عمده و کاری شمال تهران و مشاء به هم می‌رسند و تشکیل گره تکتونیکی را می‌دهند که معمولا این نقاط، مکان رویداد زلزله‌های بزرگ می‌باشد. نقشه‌های تهیه شده نشان می‌دهد که توزیع زمین لرزه‌ها در اطراف شهر تهران الگوی خاصی را داراست.

نظیر بررسی که برای کل گستره سرزمین ایران انجام شد، برای شعاع 150 کیلومتری از مرکز شهر تهران نیز بررسی‌ها برای 3 سال گذشته به منظور به دست آوردن نرم فعالیت لرزه‌های محدوده و پی بردن به تغییرات آن نسبت به زمان انجام یافت.

در این بررسی‌ها تعداد زلزله‌ها و انرژی رها شده به واسطه رخداد زمین لرزه‌ها مورد توجه قرار گرفتند. همچنین متوسط بزرگی زلزله‌ها در بازه‌های زمانی یک ماهه نیز در این قسمت مورد بررسی قرار گرفت.

از روی نمودار «میانگین بزرگای زمین‌لرزه طی 36ماه اخیر در تهران» می‌توان گفت به طور متوسط در هر ماه حدود 5 زلزله با بزرگی 5/2 یا بزرگ‌تر از آن در شعاع 150 کیلومتری تهران رخ می‌دهد که گاه این تعداد تا مرز 10 زلزله نیز می‌رسد.

اما تغییرات انرژی آزاد شده توسط زلزله‌های منطقه، پایداری و یکنواختی بیشتری قابل ملاحظه است و می‌توان استنباط نمود که ظرف مدت زمان سه ساله و تاکنون تغییرات قابل ملاحظه‌ای در رژیم تجمع و آزاد شدن انرژی برای منطقه تهران مشاهده نمی‌شود. انرژی آزاد شده زلزله‌ها به خصوص برای چند ماهه اخیر منطبق با نرم و مقدار زمینه فعالیت لرزه‌ای گستره می‌باشد و حداقل بر پایه این مشاهدات می‌توان بیان کرد که محدوده تهران از نظر فعالیت لرزه‌ای در رژیم عادی خود قرار دارد.

همچنین مطابق نمودار متوسط بزرگی و تغییرات آن که با متوسط‌گیری از بزرگی‌های زلزله‌های مختلف روی داده در بازه‌های زمانی یک ماه به دست می‌آید نیز رفتار خاصی را که نشان دهنده خروج گستره از مقدار زمینه فعالیت لرزه‌ای خود باشد، نشان نمی‌دهد.

نتیجه‌گیری

بررسی زلزله‌های گستره ایران در مدت زمانی 12 ماهه و 36 ماه نشان می‌دهد که در ماه‌های اخیر، نیمه شرقی کشور فعالیت لرزه‌ای بیشتری را نشان می‌دهد و تغییرات رفتار لرزه‌ای در ناحیه شمال شرقی (محدوده استان‌های خراسان، به خصوص استان خراسان شمالی و گلستان) قابل ملاحظه تر بوده که لازمه بررسی‌های دقیق‌تری است.

زلزله‌های نزدیک شهر تهران بیشتر در سمت شمال شرقی آن (محدوده دماوند و اطراف آن) متمرکز می‌شود که محدوده خطر بالای لرزه‌ای را تشکیل داده و پایش لرزه‌ای این گستره بسیار حائز اهمیت است.

به طور کلی برای گستره‌ای به ابعاد 300×300 کیلومترمربع به مرکزیت شهر تهران، تغییرات فعالیت لرزه‌ای از نظر تعداد زمین لرزه‌های رخ داده و انرژی رها شده، قابل ملاحظه نبوده و می‌توان گفت بر پایه این مشاهدات، گستره تهران در سطح زمینه فعالیت لرزه‌ای خود قرار دارد.

لذا پیشنهاد می‌شود تا سامانه پایش لرزه‌ای برای استان‌های کشور راه‌اندازی شود. این سامانه به ازای هر استان هزینه‌ای در حدود 100 میلیون تومان را در بر دارد که به طور مستمر مدیران کشوری و استانی و کارشناسان که دارای سطح دسترسی باشند را در معرض تغییرات رژیم لرزه خیزی محدوده خود قرار می‌دهد.

1-دله دزدیایی که میشه در حال حاضر به دلیل بی در و پیکری که ما حتی نمیدونیم اینا کین که این پول هارو به جیب میزنن(همینایی که بچه هاشون  و خودشون سی-ال-اس و لامبورگینی و پورشه سوارن)...اختلاف طبقاتی وحشتناکی که به وجود آمده... این ها رو دیگه حتی با یه انقلاب تمام عیار هم نمیشه به زانو دروورد. تو هرحکومتی اینا قدرت خواهند داشت چون پول دارند!!!

2-فعالیت های بسیار گسترده توده ای ها(همون کمونیست ها) !!!

این دو تا مساله بسیار خطرناکند... بسیار!!!!